01-banner.jpg 02-banner.jpg 03-banner.jpg 04-banner.jpg 05-banner.jpg 06-banner.jpg 07-banner.jpg 08-banner.jpg 09-banner.jpg 10-banner.jpg 11-banner.jpg 12-banner.jpg 13-banner.jpg 14-banner.jpg 15-banner.jpg 16-banner.jpg 21-banner.jpg 22-banner.jpg 23-banner.jpg 24-banner.jpg 25-banner.jpg

Verkeersongeval vrijwilligster Ans Nap

Ans NapDe onder ons bekende vrijwilliger Ans Nap is het afgelopen jaar veel overkomen. Nadat ze zo ongeveer was genezen van een gebroken heup (bij een val in okt 2019) werd ze enkele weken geleden aangereden. Met een groot gat in haar hoofd, een zware hersenschudding en overal kneuzingen lag ze enkele dagen in het ziekenhuis. Ondertussen is ze weer thuis en knapt langzaam op.

Een kaartje mag altijd : Ans Nap, Raaigras 46, 3648JB Wilnis.

 

 

Wilke van ’t Hul vertelt haar verhaal in het Ref. Dagblad

WilkevantHulWilke van ’t Hul (50) uit Oosterwolde heeft de progressieve spierziekte limb-girdle dystrofie. Door de aangeboren aandoening worden haar spieren steeds zwakker. Inmiddels is ze rolstoelafhankelijk.
„Corona heeft veel invloed op mijn leven. Toen het net in Nederland kwam, was ik angstig. Ik woon met mijn moeder en broers in één huis. Een van mijn broers is de afgelopen maanden overleden; gelukkig niet aan corona. Maar de angst voor besmetting was er wel, want er kwamen veel zorgmedewerkers over de vloer van wie sommigen later ziek werden. Nu heb ik weer meer lucht.
De verruimende maatregelen gelden eigenlijk veel beperkter voor mij. Sinds een paar jaar heb ik een elektrische rolstoel. Daarin kan ik zelf boodschappen doen. Wel heb ik hulp nodig bij het betalen en bij de spullen in de tas doen. Dat kan ik nu moeilijk van mensen vragen. Ik ga wel de natuur in, maar niet naar winkels. Ik blijf gewoon kwetsbaar.
Aan het begin van de coronacrisis durfde ik niet weg in mijn rolstoel. Wat als ik pech zou krijgen? Dan moet ik hulp accepteren en dat vond ik zelf eng. Nu ga ik er wel weer op uit, maar zorg ik er altijd voor dat de accu’s van mijn telefoon en stoel vol zijn.
Ik vind niet dat er in de maatregelen te weinig rekening wordt gehouden met mensen met een beperking. Zo ervaar ik dat zelf in ieder geval niet. Omdat ik zelf gevoelig ben voor de beperkingen, denk ik wel snel: een ander zonder beperking kan makkelijker keuzes maken. Maar dat zou ik zelf ook doen als ik niet zo bang voor het virus was.
De komende tijd blijft spannend. Normaal ging ik met Ichthus Reizen op vakantie. Dat gaat nu ook niet door. Wanneer kan dat allemaal weer wel, vraag ik me dan af. In hoeverre wordt het leven voor ons als mensen met een beperking weer gewoon?”
„Maatwerk nodig”
 
bron: Ref. Dagblad 08-08-2020

 

Update ziekte Herma Breukink 31-07-2020

Herma BreukinkMomenteel is Herma weer thuis en de arts hoopt dat het lichaam zelf in staat is de ontsteking te bestrijden zonder antibiotica kuren.
 
Ze is nu (eind juli) al 5 weken zonder deze kuren. Ze is ook weer wat gegroeid en voelt zich ook een stuk beter en heeft zelfs al weer in de auto gereden. Genoeg reden tot dankbaarheid.
 

Een kaart is altijd welkom in Rijssen.

 
Wie haar een kaartje wil sturen, kan dat doen naar het volgende adres:
 
 
 
Fam. J. Breukink
Holtentorensweg 7
7461 VH Rijssen